TL DR

TL DR

Test, określany przez fachowców mianem prekursora polskiego hard rocka, powstał w maju 1971 roku z inicjatywy trzech muzyków, po ich odejściu od grupy ABC właśnie – Wojciecha Gąssowskiego, Aleksandra Michalskiego i Andrzeja Mikołajczaka. Próby odbywały się w warszawskim klubie studenckim „Stodoła”, który wówczas mieścił się przy ul. Nowowiejskiej. W pierwszym składzie znaleźli się ponadto: Bogdan Gorbaczyński – gitara basowa, Tomasz Dziubiński(OBECNIE METAL MIND!) – gitara oraz Ryszard Gromek – perkusja. Kilka miesięcy później Test wchodzi do studia, by nagrać pierwsze utwory, m.in. „Sam sobie żeglarzem” i „Antonina”. Będąc pod wielkim wrażeniem wydanej w Anglii płyty "Deep Purple In Rock” Test włącza do swojego repertuaru kompozycję „Smoke On The Water”. Z własnymi utworami (jeszcze nie do końca dopracowanymi i niezbyt rockowymi) Test jedzie w trasę po Związku Radzieckim. Po powrocie dokonuje się przełom – zostaje zmieniony gitarzysta – Tomasza Dziubińskiego zastępuje Dariusz Kozakiewicz (ex Breakout). Pojawiają się pierwsze kompozycje Kozakiewicza. Dynamiczne, ostre, z charakterystycznymi solówkami gitary. Jednak na dalsze losy Testu nie bez wpływu pozostają kolejne, powtarzające się zmiany personalne. Kozakiewicz, jako autor niemal wszystkich wówczas kompozycji, pełnił w zespole również rolę aranżera i nauczyciela „narybku” – a to basisty, a to kolejnego perkusisty. W sumie przez Test przewinęło się prawie 20 muzyków. Jak wspomina Dariusz Kozakiewicz: „Zanim któryś się nauczył tego, co potem prezentowaliśmy na koncertach – odchodził z zespołu. Z różnych powodów: braku cierpliwości czy wyjeżdżając „za chlebem” grać na Zachodzie. Sam Test zresztą nie zaniedbywał wojaży, szczególnie atrakcyjne były dwa bieguny – ZSRR i NRD. W jednej z tych tras miało miejsce komiczne zdarzenie. Otóż w czasie koncertu w wielkiej hali w Odessie lub Doniecku (Gąssowski nie pamięta dokładnie, w którym z tych miast) wykonywali „Child In Time” z repertuaru Deep Purple. Nagle, mniej więcej w połowie tego ponad 10-minutowego utworu zaczęła oddzielać zespół od widowni kurtyna. Zasuwana powoli, z obu stron sceny, w końcu zasłoniła ich całkowicie. Test grał dalej, odgrodzony tą zasłoną, gdy na scenę wbiegła korpulentna kobieta w stroju urzędowym i z krzykiem przerwała występ, twierdząc, że ten utwór nie był zgłoszony w programie ich występu i nie mieli prawa go wykonać! Skład zespołu powoli stabilizował się, z najsłynniejszym, złożonym oprócz Gąssowskiego i Kozakiewicza z Tadeuszem Kłoczewiakiem – bas i HenrykiemTomalą – perkusja. Muzycy ci, wspomagani przez pianistę jazzowego Krzysztofa Sadowskiego, kontrabasistę Wojciecha „Jajco” Bruślika oraz skrzypka – Wojciecha Bolimowskiego nagrali album „Test i Wojciech Gąssowski” (1974). Hard rockowe brzmienie było znakomitą wizytówką zespołu, zaś piosenki „Matylda”, „Płyń pod prąd”, „Przygoda bez miłości”, „Gdy gaśnie w nas płomień”, „Zguba” zyskały rangę wielkich przebojów. Jednak częste zmiany personalne nie pozwalały zespołowi na tworzenie nowego repertuaru. Problemem, do niedawna zresztą będącym bolączką wszystkich zespołów, był brak tantiem wykonawczych. Kompozytor i autor tekstu czerpali zyski z ZAIKS-u, pozostali muzycy, aby zarobić jakieś godziwe pieniądze, musieli być nieustannie w trasie koncertowej.

A co z polskim power metalem? Ostatnio odnoszę wrażenie, że w Polsce gra się prawie wyłącznie death :(